feri’s Adventures in Wonderland

مهم نبود اینبارتیم برتون در اثر اقتباسی اش موفق عمل کرده باشد یا نه! مهم این بود که آلیس را دو بار 3D ببینم. آوریل تیتراژش را بخواند. جانی دپ مایکل جکسونی برقصد. من پپسی و چس فیل بخورم و محصور این همه رنگ و نور هی دستانم را در هوا تکان تکان بدهم شاید پروانه ای که در انتهای فیلم به سوی لنز دوربین میاید و در هوا معلق است را بتوانم بگیرم. رها از هر چه تکلیف، همانقدر ساده که بود!

-بعد از یک ماه سگ دو زدن یک هفته ولنگاری چسبید.
-خواستم درباره ی بعضی سکانسهای فیلم بنویسم. از شیطنت های اینبار تیم برتون بگم. از خنده های گاه و بیگاه تماشاچیا. از ضعف هایی که داشت. اصلاً کل داستان فیلم رو به روایتِ خودِ خودِ تیم برتون براتون روایت کنم(:دی) اما هر چه فکر می کنم می بینم لذت 3d دیدن جایی برای بحث نمیذاره! تا اطلاع ثانوی بنده در جو قرار دارم. دیگه هم سینما سعدی نمیرم:دی
-اوتار هم بود-Imax- به دلیل ضیق وقت نتونستیم اونو تست کنیم در نتیجه رفتم و برای بار دوم آلیس رو دیدم!